Ik kwam daarstraks een leuk spelletje tegen op het net. En het is zo ongelofelijk schattig!
Je bent het konijntje. En je moet proberen om van bel naar bel te springen. Voor iedere bel waar je op springt krijg je punten, maar pas op…als je valt ben je game over!
Welkom op mijn weblog
De titel lijkt misschien wat vaag, maar Camel was mijn allereerste huisdier. Ze heeft voor altijd een speciaal plekje in mijn hart ook al is ze over de regenboogbrug gegaan.
Je kunt hier van alles lezen over mijn huisdieren, mijn stage en wat me zoal bezig houdt.
Enjoy your stay en laat gerust een reactie achter!
One sunny day a rabbit came out of her hole in the ground to enjoy the fine weather. The day was so nice that she became careless and a fox snuck up behind her and caught her.
"I am going to eat you for lunch!" said the fox.
"Wait!" replied the rabbit, "You should at least wait a few days."
"Oh yeah? Why should I wait?"
"Well, I am just finishing my thesis on ‘The Superiority of Rabbits over Foxes and Wolves.’"
"Are you crazy? I should eat you right now! Everybody knows that a fox will always win over a rabbit."
"Not really, not according to my research. If you like, you can come into my hole and read it for yourself. If you are not convinced, you can go ahead and have me for lunch."
"You really are crazy!" But since the fox was curious and had nothing to lose, it went with the rabbit. The fox never came out.
A few days later the rabbit was again taking a break from writing and sure enough, a wolf came out of the bushes and was ready to set upon her.
"Wait!" yelled the rabbit, "You can’t eat me right now."
"And why might that be, my furry appetizer?"
"I am almost finished writing my thesis on ‘The Superiority of Rabbits over Foxes and Wolves.’"
The wolf laughed so hard that it almost lost its grip on the rabbit. "Maybe I shouldn’t eat you; you really are sick … in the head. You might have something contagious."
"Come and read it for yourself; you can eat me afterward if you disagree with my conclusions."
So the wolf went down into the rabbit’s hole and never came out.
The rabbit finished her thesis and was out celebrating in the local lettuce patch. Another rabbit came along and asked, "What’s up? You seem very happy."
"Yup, I just finished my thesis."
"Congratulations. What’s it about?"
"’The Superiority of Rabbits over Foxes and Wolves.’"
"Are you sure? That doesn’t sound right."
"Oh yes. Come and read it for yourself." So together they went down into the rabbit’s hole.
As they entered, the friend saw the typical graduate abode, albeit a rather messy one after writing a thesis. The computer with the controversial work was in one corner. And to the right there was a pile of fox bones, on the left a pile of wolf bones. And in the middle was a large, well-fed lion.
The Moral of the Story:
The title of your thesis doesn’t matter. The subject doesn’t matter. The research doesn’t matter. All that matters is who your advisor is.
Afgelopen vrijdag ben ik dus naar het Centrum Kleine Proefdieren geweest. Na een zoektocht vond ik eindelijk het gebouw. Als je het al een gebouw kunt noemen… het was meer een glazen kistje op het plein van het biotechnion met daarin een trap die je naar beneden leidde. Beneden aangekomen, zag ik bordjes met: verboden toegang voor onbevoegden en een deur die niet te openen was van waar ik stond, dus moest ik even bellen. Er kwam al snel iemand aan en ook de man waarmee ik een afspraak had. Ik moest van die blauwe hoesjes om mijn voeten doen wegens besmettingsgevaar en toen heb ik het een en ander besproken met de proefdierdeskundige over mijn afstudeervak.
Daarna moest ik dus laten zien hoe ik konijnen hanteer. Ik moest nu ook een witte labjas aan en we gingen opweg naar de konijnen. Het was heel anders dan ik had verwacht. Ik had arme konijnen in kooitjes verwacht, maar in plaats daarvan zag ik een grote ruimte (2 bij 2 m ofzo) met zaagsel, schuilplekken en eten en water en 4 prachtige jonge witte Nieuw-Zeelanders. Ik dus dat hok in en een konijn uit een schuilton te voorschijn halen, optillen aan zijn nekvel en een hand onder de kont houden en tegen de borst houden. Op zich vond de proefdierdeskundige dat ik het allemaal goed deed, hij wou alleen dat ik het konijn iets anders vast hield. In plaats van tegen de borst (verticaal), horizontaal tegen de buik en de kop onder een arm gedrukt, zodat hij niets kon zien. Nou dat moet wel lukken…vraag me alleen af hoe dat moet bij mensen thuis met van die kleine mini konijntjes. Zo’n beestje zal compleet onder mijn arm verdwijnen, haha.
Ik heb ook gevraagd waar die konijnen nou voor werden gebruikt. Deze 4 waren voor een of ander immunologisch onderzoek gebruikt en tijdens de cursus proefdierkunde om mensen te leren hoe ze een konijn moeten hanteren. En nu zouden ze een spuitje krijgen…. 
Eigenlijk hadden ze al op de donderdag gexebuthaniseerd moeten worden, maar omdat ik kwam mochten ze nog 1 dagje langer leven… Volgens de idiote wet op proefdieren mag je proefdieren namelijk maar voor 1 proef gebruiken en daarna moeten ze worden gedood. Het magischewoord dat hierbij wordt gebruikt is: ongerief. Volgens de wet geef je een beest meer ongerief door hem in leven te laten in een verblijf na een proef (ook al mankeerd het beest niets of is het alleen maar als controlegroep gebruikt) dan om hem na een proef een spuitje te geven… Hoe bedoel je de wereld op zijn kop!
Ik vind het zo’n naar idee dat die lieve konijnen zo maar een spuitje hebben gekregen, omdat ze overbodig waren. Die lieve koppies zie ik soms nog steeds voor me. Ik had ze zo mee willen nemen, maar ja, dat mag ook niet. Proefdieren mogen nooit als huisdier worden gehouden…zucht.
Ik weet dus ook wat ik nooit ga doen: met proefdieren werken!!
Zo… eindelijk weer een berichtje. Het is er de laatste tijd niet meer van gekomen om stukjes te schrijven. Maar ik dacht laat ik het maar weer eens doen.
Mijn stage is nu dus helemaal afgerond en ik heb voor de zomervakantie ook nog een leuk vak gevolgd, gedrag en omgeving. Daarin heb ik geleerd hoe je het gedrag van dieren kunt observeren en dat hebben we ook toe kunnen passen. In groepjes van twee kreeg iedereen een bepaald dier toegewezen in de dierentuin (Burgs zoo in Arnhem) die we moesten observeren. Narda en ik kregen de geribbelde neushoornvogel onder onze hoede. Er zijn 3 van deze vogels in de dierentuin, een paartje in de fazanterie en een jong van hen dat door de Bush vliegt. Wij hebben onderzocht wat de faforiete plekken van de neushoornvogel in de Bush zijn en wat voor een gedrag hij allemaal vertoont. Dit was best moeilijk, want de Bush is groot!!! De eerste keer hebben we er wel 2 uur! over gedaan om hem te vinden, gelukkig werden we er steeds beter in.
Hieronder een foto van de neushoornvogel in de Bush.
Na dit vak heb ik een maandje vakantie genomen en heb samen met Karsten leuke dingen gedaan (Hoge Veluwe, apenheul, Den Haag).
Nu ben ik alweer een dikke maand aan het werk. Ik ben begonnen met mijn grote afstudeervak bij de vakgroep etholgie. Ik wil gaan uitzoeken hoe het gesteld is met de konijntjes die in Nederland als huisdier worden gehouden. Ik heb hiervoor een enquete gemaakt en die staat op het internet op onderstaande site.
Het is ook de bedoeling dat ik bij mensen langs ga en dan het gedrag van hun konijnen ga onderzoeken. Op die manier hoop ik te kunnen bepalen wat de beste manier is om een konijn te houden. Hier is namelijk bar weinig onderzoek naar gedaan. Er is alleen onderzoek gedaan naar zielige laboratorium en fok/vlees konijnen. Dus ik dacht: tijd om daar eens verandering in aan te brengen.
Eind van de ochtend heb ik een afspraak met de proefdierdeskundige van de universiteit. Ik moet hem laten zien dat ik konijnen kan hanteren. Nu heb ik al zoooo veel konijnen in handen gehad dat ik de tel al lang ben kwijtgeraakt, maar toch moet ik even laten zien dat ik het kan, om alles een officieel tintje te geven. Daarna kan ik eindelijk eens aan de slag met het eigenlijke gedragsonderzoek. Ik ga de mensen bij wie ik langs zou willen aanschrijven en dan een rooster maken om bij iedereen langs te gaan. Dit zullen in eerste instantie mensen uit de buurt van Gouda zijn, want Karsten en ik gaan naar mijn ouders verhuizen. Onze onderhuur zit erop en we hebben nog niets nieuws kunnen vinden, dus is dit even een noodoplossing. We gaan dus over anderehalve week al verhuizen naar Gouda.
Nou, dit was het voorlopig weer. Ik zal nu eens gaan douchen en schone kleren aan trekken (ik mag helemaal niets van mijn eigen konijnen meedragen naar de konijnen op het lab, vandaar dat ik even goed moet schrobben en daarna Cassa en Boeing niet meer mag aanraken).
Als je je verveeld ga dan eens naar:
http://www.webriddles.com/
Hier vind je meer dan 1500 raadsels. Sommige zijn moeilijk, andere makkelijk, dan weer leuk en dan weer flauw. Je kunt je er in ieder geval een tijdje zoet mee houden. O ja…ze zijn wel in het engels.
Have fun!
Een tijdje geleden heb ik besloten dat Boeing gesteriliseerd moest worden. Ze zal dan niet meer schijnzwanger zijn, misschien dat Cassa haar dan niet zo vaak meer wil wippen en bovendien verhoogt de ingreep Boeings overlevingskans aanzienlijk doordat ze geen baarmoederkanker meer kan krijgen.
Gisteren iwas de grote dag. ‘s Ochtends hebben we haar naar Bunnybin gebracht waar ze geholpen zou worden door een heel ervaren dierenarts. Ik kreeg aan het eind van de dag het mailtje waar ik al de heeeeele dag op had zitten wachten. Alles was goed gegaan en Boeing zat binnen in de sere bij bunnybin. Vanochtend zijn we haar op gaan halen. Ik schrok wel toen Wilma vertelde dat Boeing nog niets had gegeten en ook niet gepoept en geplast. De kooi lag wel vol met lekkere dingetjes, biksjes, appel, witlof, brood, paardebloem en gras. Ze zat er ook wat stilletjes bij. Toen kwam er een vrijwilligster binnen met een hand hooi voor Boeing. Bedankt Laura! Na wat geroken te hebben heeft ze een paar hapjes genomen en prompt kwamen ook de eerste keuteltjes eruit en ging ze in een hoekje zitten plassen. Ik was dus mega blij dat Boeing weer at en keutelde! Thuis gekomen hebben we haar rond laten lopen. Ze ging eerst even buurten bij Cassa (die in zijn eigen kooi opgesloten zat). Hij was erg blij Boeing weer terug te zien. Zijn staart zat helemaal tegen zijn achterlijf geplakt en hij probeerde met man en macht uit zijn kooi te komen. Je kan dus wel raden waar hij zin in had…..mannen, haha.
Met Boeing gaat alles goed. Ze eet hier en daar wat, keutelt nog steeds en is al begonnen met graafwerkzaamheden. En verder huppelt ze vrolijk rond als ze uit de kooi is. Zij en Cassa lopen nu om de beurt los en ze gaan steeds bij mekaar langs. Ik zal morgen eens kijken of Cassa zich wat kan gedragen en ze allebei samen los laten lopen.
Zoals jullie kunnen zien is de layout van mijn weblog nog al veranderd. Dit heeft te maken met de verhuizing van web-log.nl. Eergsiteren hebben ze mijn weblog verhuisd. Hoe het allemaal precies zit weet ik (nog) niet, maar het design vind ik er in ieder geval niet beter op geworden… Ik zal nog kijken hoe ik het er allemaal wat mooier uit kan laten zien. Maar dat komt allemaal later. Ik heb het nu erg druk met het afmaken van mijn stage verslag en mijn afstudeerverslag en de presentatie die ik over dat laatste moet houden (volgende week donderdag). Zodra ik meer tijd heb zal ik weer eens updaten.
Tot dan!
Deze site kan je gedachten lezen…. probeer het zelf maar.
Op 23 april was het zulk mooi weer dat ik besloot de achterdeur open te zetten. Natuurlijk zouden de nijnen dan naar buiten kunnen lopen en aangezien de tuin niet konijnproof is had ik een stuk voor de deur afgezet met hekjes. Cassanova vond dat allemaal veel te eng om te onderzoeken, maar Boeing was er als de kippen bij. Hieronder een fotoverslag van haar.
Boeing ging eerst een tijdje op de mat voor de deur naar buiten zitten kijken…
Toen stond ze nog een beetje te aarzelen, zal ik wel of zal ik niet…
Toen ze eenmaal buiten was ging ze al snel rondneuzen…en natuurlijk hoorde ze ook allerlei interessante geluiden.
Al snel besloot ze dat ze de hele tuin wel wou zien en ging aan het hek knagen.
Boeing is erg goed in knagen. Ze gaat er helemaal in op…
Uiteindelijk is het haar gelukt om het hek te verslepen… Ik heb haar toen maar weer naar binnen gedaan, want ze bleef er maar mee bezig om te ontsnappen. We moeten dus nog iets verzinnen waardoor de hekjes wat steviger staan.
